Wel hallo,
dat is lang geleden
da t ik je nog heb gezien
En nu kom ik jou hier tegen,
woon je in de buurt misschien
Ja, ik kwam hier zomaar wandelen
Eenzaamheid, daar hou ik niet van
Ga je even mee iets drinken?
Ik was nog verder niet van plan
Want het is nog altijd even stil
Sinds je thuis bent weggegaan
Denk je soms nog terug
aan hoe het was
Lang geleden, hier ver vandaan
Weet je nog hoe we toen altijd lachten?
Om elk woord en elk gebaar.
Ja, we zouden altijd samen blijven.
Maar we groeiden uit elkaar.
Harde woorden maakten wonden.
Onherstelbaar voor altijd.
Een verzoening werd verhinderd.
Door trots en koppigheid.
Ja, je draagt je haar nu anders,
ik had je bijna niet herkend
Maar ik denk dat jij van binnen,
toch nog steeds dezelfde bent
Nee, ik ben je niet vergeten,
dat is iets wat nooit zal gaan
Zelfs als ik dat zou willen,
je blijft een deel van mijn bestaan
Want het is nog altijd even stil,
sinds je thuis bent weggegaan
Denk je soms nog terug aan hoe het was,
lang geleden hier ver vandaan
Weet je nog hoe
we toen altijd lachten?
Om het woord en elk gevaar
Ja, we zouden altijd samen blijven
Maar we groeiden uit elkaar
Harde woorden maakten wonden
Onherstelbaar voor altijd
Hun verzoening werd verhinderd
Door trots en koppigheid
MUZIEK
Weet je nog hoe we toen altijd lachten?
Om dat woord en elk gebaar.
Ja, we zouden altijd samen blijven,
maar we groeiden uit elkaar.
Harder worden maakt de wonden
onherstelbaar voor altijd.
hun verzoening werd verhinderd
door trots en koppigheid.