Het is niet allemaal goud wat blinkt
en de zon schijnt niet iedere dag.
Het is niet allemaal goud wat blinkt.
Het leven is niet alleen praal en praat.
Het is niet altijd een lach die klinkt.
Heel vaak vloeit ook in stilte een traan.
Het verborgen verdriet.
Al zie je dat niet, het zal altijd bestaan.
Als jij aan je buren vraagt hoe het hun gaat,
dan zeggen ze ons gaat het goed.
Ze zijn, dat kan iedereen zien in de straat,
gelukkig en blij van gemoed.
Maar achter vier muren verbergen die
buren misschien hun ellende en leed.
Want ieder huisje, dat heeft zijn kruisje,
als je dat maar nooit vergeet.
Het is niet allemaal goud wat blinkt
En de zon schijnt niet iedere dag
Het is niet allemaal goud wat blinkt
Het leven is niet alleen pralen praag
Het is niet altijd een lach die klinkt
Heel vaak vloeit ook in stilte het raam
Het verborgen verdriet, al zie je het niet,
het zal altijd bestaan.
Het is niet allemaal goud wat blinkt,
en de zon schijnt niet iedere dag.
Het is niet allemaal goud wat blinkt,
het leven is niet alleen praal en praat.
Het is niet altijd een lach die klinkt,
heel vaak vloeit ook in stilte een draad.
Het verborgen verdriet, al zie ik dat niet,
het zal altijd bestaan.
Het verborgen verdriet, al zie ik dat niet,
het zal altijd bestaan.